Nubia, onze zwart/bruine
Gos d'Atura Català
Een heerlijke gos die eigenlijk altijd aanwezig is. Als ze
niet
bij ons in de kamer ligt is ze buiten in de weer met
de balletjes
en vele knuffels.
En onze Chablis, dochter van Nubia

Chablis

Nubia en Chablis

Even de geiten en kippen klieren of gezellig met de
kat stoeien. Spelen met haar grote vriendin Salou vindt ze het einde.
Salou heeft daar niet altijd zin aan maar als Nubia haar een
beetje uitdaagt is Salou er toch wel voor te porren. Soms liggen ze
samen heerlijk in het gras te genieten. Voor zo lang als het duurt.
Er ligt altijd wel een balletje in het gras of zoals
in het
najaar een appel. Kun je je ook prima mee vermaken.
Toen Nubia een paar maanden was had ze de gewoonte om heerlijk op de
tuintafel tussen de potten te liggen. Vanaf daar kon ze dan de
hele tuin in de gaten houden.

We wisten precies als de kippen in de tuin liepen.
Kwam ze bij je, met een blik van "mag dat wel?".
Als ik dan zei: "het is goed", dan nam ze haar positie weer in.
Het enige nadeel hiervan was dat ook de picknicktafels op onze vele wandelingen
volgens Nubia ook prima uitkijkplekken waren....
Nu doet ze het alleen nog maar op commando.
Nubia op haar
uitkijkpost de tuintafel
-------------------------------------------------
Nubia is een erg ondernemend typje. Elke morgen gaat ze met me mee om
de geiten en kippen naar buiten te brengen.

Toen ze klein was vond ze het geweldig om er eens lekker achter aan te
hollen. Lekker spelen op haar manier. Maar daar dacht onze angora geit
Birka toch net even iets anders over. Die maakte daar gauw een einde
aan.
Nu loopt ze s' morgens rustig mee het weiland in en blijft op gepaste
afstand. Een blik van de geit is genoeg.
elke
ochtend de geiten en kippen halen
---------------------------------------
Zo dacht ik vorig jaar: Laat ik
Nubia eens opgeven voor de snuffeldag schaapdrijven. Leek me wel leuk
voor Nubia en ook voor mezelf.
Snuffelen
aan het schapendrijven
Mooi niet.
Nubia dacht vast: "Er zitten wel geen horens aan, hmmmm, maar toch
........net als thuis hebben deze ook krullen". Geen succes dus. Dit
pakte eigenlijk wel goed uit want op onze wandelingen komen
we geregeld de schaapskudde tegen. Schapen zijn niet zo
superleuk, dus bij de baas in de buurt blijven. Ze heeft toch niet zo'n
jaaginstinct, dus paarden, joggers, mountainbikers, alles kan ons
gewoon passeren.
Ik heb ook vele cursussen gedaan met Nubia.
Tijdens de eerste cursusavond van onze allereerste
cursus, de
puppycursus, kwamen we een briard
tegen, Celine.
Dat klikte meteen en vanaf die
dag, ruim 2 jaar geleden,
gaan we bijna elke dag wandelen. Netjes opgebouwd en tegenwoordig
wandelen we zo'n 7 of 8 kilometer per dag. Heerlijk. De honden
vinden het super en zijn elke keer weer door het dolle heen. Vooral de
wandelingen met water zijn helemaal het einde.
Een paar keer paar jaar organiseren we ook een wandeling met briards en
nu natuurlijk ook 2 gossen namelijk Tyro en Nubia.
Inmiddels zijn we ook met behendigheidlessen
begonnen. Dit vindt ze zo leuk om te doen en het gaat
zo goed
dat we het straks op wedstrijdniveau willen gaan proberen.
Nubia, ons heerlijk gosje die iedere keer wel iets nieuws
verzint
en ons elke keer weer verbaast met haar spelletjes en grapjes.
En als wij haar niet
bezighouden verzint ze zelf wel iets. Nee, Je verveelt je
nooit met een gosje.
|