Nubia Perro del Mosa  
       &               

Donderdag, 7 januari 2010

Hier weer de laatste weetjes uit het witte Noordbroek.


Wat hebben we allemaal gedaan de afgelopen week. We hebben oudejaarsnacht gehad. Daar zijn we allemaal met vlag en wimpel voor geslaagd vindt het baasje.
Zelf heb ik geen last van al dat geknal en zo is gebleken mijn puppies ook niet. Een keertje is er eentje geschrokken van een harde knal maar die herstelde zich gelijk weer. Vond het baasje super.
Midden in de nacht hebben we nog visite gehad. Mochten we allemaal opblijven tot 4 uur s' nachts. Hebben we allemaal geslapen tot 10 uur s'morgens. Vond baasje heel goed van ons. Kon ze zelf ook uitslapen, hoor.
 
We zijn natuurlijk heerlijk in de sneeuw geweest. En niet 1 keertje maar bijna elke dag wel.
Mijn puppies vinden dat helemaal leuk.

Floor en Cielito Lindo vonden het eerst maar zo zo, maar eenmaal een paar stapjes te hebben gezet in de sneeuw: Dolle pret. En vooral als Salou dan met je wil spelen en je helemal onder de sneeuw verdwijnt. Baasje was natuurlijk te laat voor een foto. Liep weer achter het andere grut aan op dat moment.
Baasje, wel opletten, hoor.
 


 
En dan het lopen aan het riempje voor de eerste keer. De eerste 2 meter dacht Carino mooi niet, maar met Salou het eerste stukje voorop, lopen maar. Hij stapte zo parmantig door de sneeuw. Echt een kleine macho. Kwamen we de kinderen tegen van school. Helemaal leuk vond hij ze. Kwamen we 2 andere honden tegen, wel op een afstandje, Leuk, Leuk, Leuk. Dus voor aan het riempje lopen is hij geslaagd.
 
 

Dat vond ze al gauw en er is niks lekkerder dan dollen in de sneeuw. Overal even een kijkje nemen en lekker achter mij aan, Nubia dus.

 

Duikt buiten ook gewoon in de eerste sneeuwbult en maar sneeuw happen. Maar daar steekt het baasje gelijk een pootje voor. Dat had ze gauw in de gaten. Op een gegeven moment lekker crossen in de sneeuw samen met Cielito Lindo. Dat zijn wel een stel samen. Altijd in voor kattekwaad.


Kranten verscheuren en slepen met alles wat los en vast zit. Maar als het baasje een paar keer waarschuwt weten ze het vaak wel dat het niet mag. Gaat niet altijd op, hoor.
 
Alle eerste keren dat ze buiten aan het riempje liepen was helemaal top. De halsbandjes hadden ze al een paar dagen om om even te wennen. Riempjes eraan en met Salou voorop, starten maar.
Iedereen dacht dat we een nieuw briardpupje hadden. Rasti lijkt inderdaad veel op een briardpupje qua kleur. Nee, dat is een gosje. Van jullie zwarte hond, ik dus. Ja.
Even later met Gribouille. Zwarte pup. Hoe kan dat. We hebben er acht. Acht!!!!!! En dat allemaal in huis. Ja, in de kamer. Dat meen je niet. Baasje had op school vertelt aan haar overblijfkinderen dat we kuikentjes in de kamer hadden onder de warmtelamp. Dat was dus een grapje.
 
Chablis vond het lopen aan het riempje niet zo leuk, maar de kinderen die buiten aan het spelen waren vond ze wel leuk. Later liep ze toch wel dapper mee door de sneeuw.

Gribouille vind het lopen aan het riempje geweldig. Stapt dapper door de sneeuw. De langsrijdende auto's zijn wel eng,  maar voor de eerste keer ging het best goed.

Rasti loopt als een echt heertje aan het riempje. Vindt alles om zich heen leuk en spannend.
 

Met Salou voorop kom je toch een heel eind. Alles ontdekken en overal aan snuffelen. Dan krijg je het toch wel een beetje koud als je er zo lang over doet. Maar baasje heeft de vloerverwarming lekker aan staan dus daarna heerlijk weer in de ren, opwarmen.

Donna-Luce is net een klein ijsbeertje in de sneeuw. Alleen de kleur klopt niet. Ziet nergens geen gevaar in en het was maar goed dat ze aan het riempje zat. Alles is leuk en spannend. Zelfs de auto's vindt ze niet eng.
 
Pastis was een beetje voorzichtig en een beetje afwachtend maar later toen we bij het schoolplein waren kwam ze helemaal los. Ze vond het riempje een beetje vreemd, maar was daar gauw aan gewend.