Nubia, onze zwart/bruine Gos d'Atura Català  



Een heerlijke gos die eigenlijk altijd aanwezig is. Als ze niet bij ons in de kamer ligt is ze buiten in de weer met de balletjes en vele knuffels.

En onze Chablis, dochter van Nubia
chablis
Chablis                          

Nubia en Chablis
Nubia en Chablis                        


Even de geiten en kippen klieren of gezellig met de kat stoeien. Spelen met haar grote vriendin Salou vindt ze het einde. Salou heeft daar niet altijd zin aan maar als Nubia haar een beetje uitdaagt is Salou er toch wel voor te porren. Soms liggen ze samen heerlijk in het gras te genieten. Voor zo lang als het duurt. Er ligt altijd wel een balletje in het gras of zoals in het najaar een appel. Kun je je ook prima mee vermaken.




Toen Nubia een paar maanden was had ze de gewoonte om heerlijk op de tuintafel tussen de potten te liggen. Vanaf daar kon ze dan de hele tuin in de gaten houden.



We wisten precies als de kippen in de tuin liepen.
Kwam ze bij je, met een blik van "mag dat wel?".
Als ik dan zei: "het is goed", dan nam ze haar positie weer in.

Het enige nadeel hiervan was dat ook
de picknicktafels op onze vele wandelingen volgens Nubia ook prima uitkijkplekken  waren....
 Nu doet ze het alleen nog maar op commando. 

 




Nubia op haar  uitkijkpost de  tuintafel
-------------------------------------------------

   
Nubia is een erg ondernemend typje. Elke morgen gaat ze met me mee om de geiten en kippen naar buiten te brengen.

Toen ze klein was vond ze het geweldig om er eens lekker achter aan te hollen. Lekker spelen op haar manier. Maar daar dacht onze angora geit Birka toch net even iets anders over. Die maakte daar gauw een einde aan.
Nu loopt ze s' morgens rustig mee het weiland in en blijft op gepaste afstand. Een blik van de geit is genoeg.



elke ochtend de geiten en kippen halen
 ---------------------------------------    

Zo dacht ik vorig jaar: Laat ik Nubia eens opgeven voor de snuffeldag schaapdrijven. Leek me wel leuk voor Nubia en ook voor mezelf.


 Snuffelen aan het schapendrijven                        

Mooi niet.
Nubia dacht vast: "Er zitten wel geen horens aan, hmmmm, maar toch ........net als thuis hebben deze ook krullen". Geen succes dus. Dit pakte eigenlijk wel goed uit want op onze wandelingen komen we  geregeld de schaapskudde tegen. Schapen zijn niet zo superleuk, dus bij de baas in de buurt blijven. Ze heeft toch niet zo'n jaaginstinct, dus paarden, joggers, mountainbikers, alles kan ons gewoon passeren. 

Ik heb ook vele cursussen gedaan met Nubia. Tijdens de eerste cursusavond van onze allereerste cursus, de puppycursus, kwamen we een briard tegen, Celine.

gos d'atura en briard

Dat klikte meteen en vanaf die dag, ruim 2 jaar geleden, gaan we bijna elke dag wandelen. Netjes opgebouwd en tegenwoordig wandelen we zo'n 7 of 8 kilometer per dag. Heerlijk. De honden vinden het super en zijn elke keer weer door het dolle heen. Vooral de wandelingen met water zijn helemaal het einde.

Een paar keer paar jaar organiseren we ook een wandeling met briards en nu natuurlijk ook 2 gossen namelijk Tyro en Nubia.

Inmiddels zijn we ook met behendigheidlessen begonnen. Dit vindt ze zo leuk om te doen en het gaat zo goed dat we het straks op wedstrijdniveau  willen gaan proberen.


Nubia, ons heerlijk gosje die iedere keer wel iets nieuws verzint
en ons elke keer weer verbaast met haar spelletjes en grapjes.


En als wij haar niet bezighouden verzint ze zelf wel iets. Nee, Je verveelt je nooit met een gosje. 














© kennel Perro del Gearmani  /  i.s.m. Tetranet Vision